Wystawa - Katarzyna Makieła-Organisty

mak kat 01 200W piątek 19 maja 2017

W   G  A  L  E  R  I  I     J  E  D  N  E  J     K  S  I  Ą  Ż  K  I
 otwarto wystawę:

Katarzyna Makieła-Organisty

Imago naturae. Księgi organiczne


Galeria czynna w godzinach otwarcia Biblioteki.
do 21 lipca 2017

 

 


 

mak kat 01 550

 

 

Malarskie studium natury nigdy nie było celem samym w sobie. Od średniowiecza do wieku XIX stanowiło narzędzie naukowego poznania świata, bowiem żaden, nawet najbardziej szczegółowy opis nie może się równać z ikonografią. Wyrażało także hołd artystów wobec arcydzieła stworzenia.
    Fascynacja niezwykłym pięknem Bożej kreacji wprowadziła okazy flory na marginesy rękopisów iluminowanych w XV wieku w Gandawie i Brugii. Rośliny i zwierzęta, w tym owadzia mikro-fauna, pojawiły się w mistrzowskich akwarelach Albrechta Dürera. Do kolekcjonerskich albumów, jakie gromadzili habsburscy władcy i europejscy arystokraci, trafiały już w drugiej połowie XVI wieku niewiarygodnie precyzyjne, a zarazem przejmujące w swojej prostocie podobizny ciętych kwiatów, muszli, motyli, łupin orzecha, świeżo zerwanych leśnych owoców. Ich kontemplacja musiała nie tylko sprawiać przyjemność, ale budzić podziw i wzruszenie na widok kruchości i nieskończonej doskonałości tych cudów przyrody. Takie były kompozycje Jorisa Hoefnagla (1542-1601), czy miniatury Anselmusa de Boodta (1550-1632), poświęcone cesarzowi Rudolfowi II.  Poetykę „małych rzeczy”, klejnotów ukrytych w otaczającej nas rzeczywistości, dostrzegli i włączyli do swych martwych natur Flamandowie i Holendrzy z pokolenia Jana Breughla Aksamitnego (1568-1625), a potem ich następcy tacy jak Adriaen Coorte (ok.1665-po 1707). Była to lokalna, „północna” tradycja przedstawieniowa, ale nade wszystko przejaw określonej wrażliwości. Ta wrażliwość przekształciła inwentaryzacyjne podejście do dzieł przyrody w budowanie metafory.
    Podobna postawa odradza się co jakiś czas, bez względu na tzw. kontekst kulturowy. Można ją także odnaleźć w dzisiejszym świecie. Związana z krakowską uczelnią artystka młodego pokolenia, Katarzyna Makieła-Organisty, prezentuje widzenie przedmiotów i postrzeganie natury w sposób, który trafnie nazwali Anglicy – eye for details. Kult szczegółu, dociekliwe skupienie się na nim przynosi w Jej pracach efekt taki jak w obrazach holenderskich malarzy Złotego Wieku. To co małe i ulotne staje się symbolem. Nie zawsze wanitatywnym znakiem przemijania, a wręcz przeciwnie –  świadectwem trwania, konsekwencji natury w procesie jej odradzania się, nieuchronności jej praw. W „kadrach”, w których artystka zamyka fragment rzeczywistości – źdźbło trawy, pióro ptaka, skrzydło motyla – tkwi afirmacja świata i lekcja pokory. Te rzeczy „są zawsze”, i zawsze będą. To my przemijamy.
Widoczna w najmniejszych stworzeniach spokojna i odnawialna siła przyrody – daje poczucie bezpieczeństwa. I to ono płynie z niewielkich, malowanych temperą obrazków krakowskiej artystki, wysublimowanych, urokliwych, inspirowanych twórczym zdumieniem i zachwytem. Miniaturowe okazy fauny i flory robią tym większe wrażenie, że utopione są w pustej, neutralnej, ponadczasowej przestrzeni.
    Katarzyna Makieła-Organisty w serii tych prac posługuje się tradycyjnymi technikami – temperą i gwaszem na papierze. Wybiera więc najtrudniejszy warsztat wirtuozów takich jak  Jan van Kessel (1626-1679) czy Maria Sybilla Merian (1647-1717). Ma świadomość dialogu z Mistrzami, bo dedykuje ich pamięci niektóre kompozycje. O wiele bardziej ważne jest dla Niej – jak sądzę – nawiązanie dialogu ze współczesnym odbiorcą, do którego się zwraca.

kwiecień 2017           Magdalena Piwocka

 

 

mak kat IMG 7503 550

 

mak kat IMG 7493 550

 

mak kat IMG 7546 550

 

mak kat IMG 7570 550

 

mak kat IMG 7575 550

 

mak kat IMG 7613 550

 

mak kat IMG 7617 550

 

 

Katarzyna Makieła-Organisty
Urodzona w roku 1984 w Hrubieszowie. Ukończyła Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych im. Bernarda Morando w Zamościu. W latach 2004–2009 studiowała w pracowni prof. Stanisława Rodzińskiego na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie. W roku 2012 uzyskała tytuł doktora sztuk plastycznych w dyscyplinie sztuki piękne. Od roku 2009 pracuje w macierzystej uczelni, obecnie na stanowisku adiunkta w pracowni malarstwa dr. hab. Janusza Matuszewskiego, prof. ASP.

 

 

mak kat IMG 7618 550

 

mak kat IMG 7662 550

 

mak kat IMG 7664 550

 

mak kat IMG 7680 550

 

mak kat IMG 7687 550

 

mak kat IMG 7705 550